1900eko otsailaren amaieran, Bilbok XIX. mendea agurtu zuen inauterien etorrerarekin. Jaia eta mende-aldaketa parean egokitu ziren eta horrek kutsu berezia eman zien egun haiei, inauteriak ospatzeko gogoa piztuz. “El Nervión” egunkariak albistea bere lehen orrira eraman zuen eta, otsailaren 25ean, giroa esaldi deigarri batekin laburbildu zuen: «Hiri garaiezinak ondo pasatzen du». Kaleak maskarak jantzitako jendez eta konpartsaz beteta ageri ziren, lehen ordutik auzoak eta plazak girotuz. Juan de Amorebietak, kronikaren egileak, egun haiek «Momoren erregealdi» gisa deskribatu zituen, bat-bateko mozorro baten atzean edonor ezkutatu eta besteekin nahas zitekeen unea. Kale Nagusia izan zen inauterien agertoki nagusietako bat. Egunkariaren arabera, «ezin konta ahala autok, gure herritar eder eta dotoreenak barruan, ibilaldi luzea egin dute, konfetiak eta serpentinak botaz». Arratsaldeko bostak eta seiak bitartean, giroa bereziki animatu zen. Lehen orduko euriak aurreko urteetan baino maskara gutxiago izatea eragin zuen, baina, hala ere, mozorro deigarriak ikusteko aukera izan zen, hala nola buru bereziki originalak zituzten bi maskara. Lorez mozorrotutako haurtxoak eta inauterietako beste motibo tipiko batzuk ere ikusi ahal izan ziren desfilean. Hainbat autotan haurrek ere desfilatu zuten, oso jantzi zainduekin, eta horrek are ukitu ikusgarriagoa ematen zion paseoari. Kazetariak esaldi honekin amaitu zuen kronika: «Momo erregina eta bakanalaren erregina... Dibertitzera, bada: trapu puska bat duzuenok, ezkutatu egiten dituzue zuen miseriak». Eulalia Abaituaren irudian, inauterietako une bat, Bilboko Kale Nagusian.