Gaur egun munduko hainbat tokitan errepikatzen diren bonbardaketen irudiek Gerra Zibilean Euskal Herriak jasan zituen eraso indiskriminatuak gogorarazten dizkigute. Garai hartan, ehunka euskaldun hil ziren Italiako, Alemaniako eta Espainiako hegazkinen bonben pean. Tragedia horien artean Eibarkoa nabarmentzen da, Errepublika aldarrikatzean beste hiri askori aurrea hartu ziena eta, 1936 eta 1937 bitartean, etengabeko zigorra jasan zuena. Zazpi hilabetez gerra-frontean izan zen, eta haraneko mendietatik egunero bonbardaketak eta kanoikadak jasan zituen. Artilleria frankistak bertatik kontrolatzen zuen hiri osoa. Erasorik suntsitzaileenak 1937ko apirilaren 24an eta 25ean izan ziren, Italiako Legioaren hegazkinek zazpi tona bonba baino gehiago jaurti zituztenean Eibarren eta Ermurako errepidean. Apirilaren 24an, 18.00etan, atzerapen-espoleta zeraman bonba bat sartu zen Labaderokuako aterpean, eta barruan lehertu zen. Leherketak dozenaka hildako eragin zituen. Eusko Jaurlaritzaren txostenen arabera, bi egun horietan 70 hildako baino gehiago eta ia ehun zauritu izan ziren.

Indalecio Ojanguren Txapartegiren argazkia, eztandak eragindako bederatzi metro baino gehiagoko diametroa duen kraterra erakusten duena, anaia Elias begira dagoela, izugarrikeria haren sinbolo bihurtu zen.

Apirilaren 25ean, bonbardaketa masibo batek txikituta utzi zuen Eibar; eraikin batzuk bakarrik geratu ziren zutik, hala nola San Andres eliza. Apirilaren 26an, Mola eta Solchagaren tropak hondatutako hiri batean sartzen ari zirela, Gernikako bonbardaketa gertatu zen. Eibarren, Gernikan eta beste euskal herri batzuetan gertatu zena gogoratzea gure herriaren memoria defendatzea eta gure aurreko belaunaldien historia zaintzea da.

Indalecio Ojanguren Txapartegik hartutako Eibarko suntsiketaren irudiek oroigarri gisa balio digute: zibilen aurkako bonbardaketak eta sarraskiak ez dira iraganekoak soilik. Gaur bertan ere gertatzen da, gure begien aurrean, Palestinan, Iranen edo Libanon, besteak beste.