
Hamar urte baino ez dira igaro Carles Puigdemont Kataluniako presidentea izendatu zutenetik, baina bizitza oso bat pasa dela dirudi. Egun horretan Puigdemont 18.00etan iritsi zen Sant Jaume plazara, Marcela Topor emaztearekin batera, eta Palauan sartu zen, galaz jantzitako 14 Mossos d'Esquadra alboan zituela. Kanpoan, 300 inguru pertsonak txaloz jaso zuten.
Generalitateko Jauregian egin zen kargu-hartze ekitaldi hartan kargua hitz eman zuen formula hau erabilita: «Kataluniako herriak, Parlamentuak ordezkatuta, duen borondatearekiko leialtasunez».
Erreakzioak iritsi ziren berehala, kontuan izanik, gainera, ekitaldi berean Carme Forcadell Kataluniako Parlamentuko presidenteak ez zituelako aipatu Espainiako Konstituzioa eta Felipe Borboikoa, ordura arte egin ohi zuen bezala.
Gironako alkate ohiak Kataluniako Estatua aldarrikatuz hartu zuen kargua, hauxe aipatuz eta defendatuz: «Ezinezkoa iritzi bat besterik ez da». Gainera, kritikatu zuen Espainiako Gobernuak Katalunia «inbertsioetan ahaztuta duela» eta bere identitatea gutxiesten zuela, eta ondorioztatu zuen, era berean, katalanentzat pentsatuta dituen hobekuntzak aplikatzeko, Generalitateak «autonomia honetatik harago doazen tresnak behar dituela».
Bi urte beranduago, GARAk Waterloon elkarrizketatu zuen Puigdemont. Alegia, erbestean.


